technologie starych mistrzów

Ekran porzuconego obrazu

Technika laserunku różni się od innych technik malarskich:


– farba składa się jedynie z pigmentu i spoiwa,
– nie ma w sobie żadnych wypełniaczy,
– farba jest nakładana wieloma warstwami.


Pod farbą znajduje się „ekran”, czyli jednokolorowa podmalówka.
Światło potrzebuje przebić się i wrócić przez warstwy półprzezroczystych powłok.
Dopiero wtedy kokietuje odbiorcę luminacją zmieszanych pigmentów, kiedy odbije się od ekranu i trafi do oka. Witraż potrzebuje podświetlenia, żeby kolor pokazał swoje wdzięki. Laserunek nie istnieje bez ekranu odbijającego światło.

Tadeusz Piotrowski jako najbardziej spektakularne i brawurowe przykłady laserunku pokazywał nam obrazy Rembrandta. Sam nieraz opowiadał, jaki był oczarowany, oglądając oryginały w muzeach. W swojej szkole starał się, abyśmy używali tego samego warsztatu i przez to lepiej zrozumieli, jak działa laserunek.

Moje wywody ilustruje przykład porzuconego obrazu na etapie ekranu. Nie doczeka się warstw laserunku, bo tak zdecydowałem.


Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on email

Tynk

Że o co chodzi z tym tynkiem? Że tynk na płycie cementowej, tynk na płycie HDF? Tak, takie daję czasem opisy na plecach obrazu… Została

Więcej »

Niezwykła rdza

Czysty laserunkowy pigment. Intensywny i odporny na światło. Jednocześnie jeden z najstarszych zachowanych w prehistorycznych malowidłach. Co tylko potwierdza jego trwałość. Tlenek żelaza, czyli inny

Więcej »

Niebezpiecznie toksyczna biel

Niebezpiecznie toksyczna biel ołowiowa była podstawowym składnikiem do urabiania białej farby u starych mistrzów. Jako farba jest półkryjąca, dlatego doskonale nadaje się nie tylko do

Więcej »